সুৰাত মগন ভয়াল ৰাতি
মৌন কোলাহল,
মই যেন এক ৰʼদৰ বিলাপ
শব্দৰ সমদল ।
চন্দ্ৰ তৰাক থাপ মাৰি আনি
থেকেচি পেলাবৰ হʼল,
সূৰ্যমুখীয়ে সজাব কাহানি
বেথাৰ সমাধি তল ।
নিয়ম পিয়াসী সন্তানবোৰে
নিয়ম নমনা হʼল
মাতৃৰ চকু ঘন কুৱঁলীৰ গহ্বৰ হৈ গʼল ।
শগুণে সদায় সভাকে পাতে
ভাষণ পৰি ৰʼল,
দিনবোৰ আমাৰ মৃত হৰিণৰ
বেঁকা শিং যেন হʼল ।
মই যেন এক ৰʼদৰ বিলাপ
শব্দৰ সমদল ।