সোঁৱৰণী (মোৰ)
ৰাঙলী জীৱন
সোঁৱৰণী মোৰ
ৰাঙলী জীৱনৰ ৰংবোৰ কেনিবা গʼল।
পাহৰণি এন্ধাৰত ধুনীয়া অতীতৰ
জীৱন্ত সমাধি হʼল ।
মনৰে আঁতবোৰ
কেনি হেৰুৱালোঁ
ভাষাৰে পখিলী
কেনি উৰুৱালোঁ
বহু দূৰ আঁতৰি গʼল
উভতি নোচোৱা হʼল ।
হাতীপটি ভাগি পৰিল
আকাশত অগনি জ্বলিল
সূৰুযৰ চকুলো সৰিল
পাহৰণি ...
পাহৰা দিনৰে,
কত পম খেদিলোঁ
গভীৰ নিৰাশাত লুইতৰ বুৰিলোঁ
উশাহ নোহোৱা হʼল
সুৰবোৰ কেনিবা গʼল ।