জীৱন ভৰি তোমাৰে গান গালোঁ
দেহা বীণৰ তাঁৰ জোকাৰি
কিমান সুৰ বজালোঁ
তেও যে প্ৰভু তোমাক নেপালোঁ ।
সেই ৰাগিণীৰ তালে তালে
নাচনী জোনায়ে
নীল আকাশৰ চোতালতে
জ্বলে ছেৱে ছেৱে
মোৰেই সুৰত নাচেনে তাই
তোমাৰ সুৰত নাচে
তোমাৰ অসমী লীলা নুবুজিলোঁ
তেও যে প্ৰভু তোমাক নেপালোঁ ।।