দুৰ্যোগ লগ্নৰ দেখো হাঁহাকাৰ
হেৰৌ বলিয়া বৰ নৈ হ’লি দুৰাচাৰ
ৰাইজক সাৱটিম কণ্ঠৰ সুৰেৰে
ৰুধিবই লাগিব গতি দুৰ্বাৰ ।
ধৰমৰ নামঘৰ যাঠি ব্যভিচাৰ
পথাৰৰ লখিমী কৰি ছাৰখাৰ
হাঁহিছ কিয়নো হাঁহি কংসৰ
আজি তোকেই ৰুধিবলৈ
মাৰি যাওঁ ডাৰ ।
সৃষ্টিয়ে অনাচাৰ কৰে ছাৰখাৰ
কিমান সহিম আৰু শত হাঁহাকাৰ
বানতেই উটি যাব কৃষ্টিৰ পানচৈ
দুৰাচাৰ কংসই পাব মাধমাৰ ।
মহাকাল স্তব্ধ গীতিয়ে হিয়াৰ
দুপাৰত জিলিকিব হাঁহিৰে অপাৰ
নাচি নাচি উটি যাব তৰী সময়ৰ
আঁতৰিব ক’লা মেঘ ৰাতি তমসাৰ ।।