অসমীয়া গীতৰ কথা — স্বৰগম সংগ্ৰহ
নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ
এইটো প্ৰহৰ শূন্য প্ৰহৰ
শীৰ্ণ শূন্য হাত
সঙ্কট আজি প্ৰতি পদে পদে
ধুঁৱলি কুঁৱলি বাট ।
কেৱল জ্বলিছে চকুত এতিয়া
তীখা তীক্ষ্ণ জ্যোতি
সেই পোহৰতে যাম আগবাঢ়ি
ক্লান্ত নকৰি গতি
দীৰ্ঘ পথৰ শেষত পামেই
হেৰোৱা পথৰ আঁত
সঙ্কট আজি প্ৰতি পদে পদে
ধুঁৱলি কুঁৱলি বাট ।
পথ দুৰ্গম আমি অগণন
চূৰ্ণ কৰিম বাধা
নতুন দিনৰ সৃষ্টি কৰিম
নাই নাই একো দ্বিধা
শূন্য যদিও দুহাত আমাৰ
শূন্য নহয় মন
দীৰ্ঘ পথৰ শেষত পামেই
হেৰোৱা পথৰ আঁত
এইটো প্ৰহৰ শূন্য প্ৰহৰ ।